دسته: مقاله

  • دستمزد ناکافی، دلیل اصلی رویگردانی کارگران از اشتغال رسمی

    دستمزد ناکافی، دلیل اصلی رویگردانی کارگران از اشتغال رسمی

    یکی از کارگران سابق یک کارخانه در جنوب تهران می‌گوید:کار با حقوق وزارت کار یعنی زندگی زیر خط فقر. من ترجیح می‌دهم در خانه بمانم یا به صورت پاره‌وقت و آزاد، کار کنم تا اینکه تمام وقتم را صرف کاری کنم که حتی هزینه رفت‌وآمدم را هم به سختی تأمین می‌کند.

    *کارفرما هست، کار هست، اما کارگر نیست!

    سمیه گلپور،رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری کشور در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی دبنا؛ با اشاره به اینکه از نگاه کارگران, حداقل های معاش که فرد بتواند کار کند و انگیزه ای برای کار کردن داشته باشد تعریفی از مزد است. البته مطابق ماده 41 قانون کار دستمزد باید حداقل های زندگی را تأمین کند.

    وی با بیان اینکه چندین سال است که از عدد واقعی مزد عقب ماندگی دیده می شود گفت:طی سال های اخیر هیچ وقت عدد مزد تأمین کننده نیازهای کارگران نبوده است. مطابق گزارش های مرکز آمار به دلیل عقب ماندگی مزدی کارگران, چندین سال است که مصرف سرانه گوشت و پروتئین در سفره کارگران کاهش یافته است.

    وی گفت: سال های زیادی است که عدد دستمزد و سبد معیشت باهم برابری نکرده است. به همین دلیل به طور مثال اگر تورم 45درصد است,‌برای تعیین دستمزد روی 20درصد چانه زنی می شود. چون امنیت شغلی پایین است, قدرت تشکل ها برای چانه زنی کاهش می یابد.

    رئیس کانون عالی انجمن های صنفی کارگری کشور با تأکید بر اینکه  تا زمانی که تورم کنترل نشود، قدرت خرید کارگران افزایش نمی یابد افزود:به دلیل پایین بودن حداقل  دستمزد،‌ با وجود نیازی که واحدهای صنعتی به نیروی کار دارند، مشاهده می کنیم که کارگران سرکار نمی روند و به سمت مشاغل کاذب می روند تا بتوانند از بس هزینه های زندگی بربیاید، به عبارتی کارگر دچار پدیده بیکاری ارادی می شود.

    وی ادامه داد: اگر یک شغل به گونه ای باشد که معاش کارگر را تأمین کند, کارگر هراس از هزینه های بیماری و دوران بازنشستگی و… ندارد و همین مسئله باعث بهره وری کارگر در شغل مورد نظر خواهد شد. در حال حاضر فاصله ای بین تعریف حقیقی شغل و آن چه در جامعه دیده می شود وجود دارد. معیشت است که تضمین کننده قدرت خرید کارگران است.

    گلپور با اشاره به برابری فرصت کار و درخواست کارگر گفت: شرایط دستمزد به گونه ای است که کارگر ترجیح می دهد به سمت مشاغل کاذب و شغل هایی برود که درآمدی دارد. یعنی به خاطر شرایط معیشتی به بازنشستگی و آسیب های شغلی فکر نمی کند, فقط به فکر معاش است. بیکاری ارادی یعنی اینکه تعداد افرادی که مهارتی هستند و در حال مهاجرت هستند زیاد است, حیف است که چنین شود چرا که کشور هزینه داده است و نیروی کار فعالیت کرده است. چرا باید به خاطر دستمزد مهاجرت کند. در حال حاضر در کشور شاهد افزایش نیروی کار ساده هستیم.

    وی افزود: خواسته کارگران اجرای ماده 41قانون کار مبنی بر حفظ قدرت خرید و تعیین مزد با لحاظ تورم واقعی و سبد معیشت است.گزارش‌ها حاکی است مهاجرت کارگران مهارتی کشور به سایر کشورها از جمله عراق، عمان و ترکیه افزایش یافته است. جایگزینی این نیروی مهارتی بسیار کند است و این در حالی است که حتی سرمایه‌گذاران هم در سایر کشورها بیشتر از کشور خودمان سرمایه‌گذاری می‌کنند. وقتی حداقل حقوق در کشورهای ذکر شده 25و 30میلیون تومان باشد کارگر ترجیح می‌دهد مهاجرت کند که نباید به راحتی از کنار این موضوع گذشت. حتی در حوزه بیمه تکمیلی و بهداشت کار هم مانند کشورهای دیگر نیستیم.

    افزایش تقاضای کارفرمایان؛ اما نبود نیروی داوطلب

    از سوی دیگر، کارفرمایان می‌گویند با وجود نیاز به نیروی انسانی، با کمبود متقاضی واقعی مواجه هستند. برخی صنایع تولیدی، خدماتی و حتی مشاغل ساختمانی، با ظرفیت کمتر از توان خود فعالیت می‌کنند، چرا که نیروی کافی برای پیشبرد امور وجود ندارد.
    یک کارفرمای بخش ساخت‌وساز می‌گوید:ما کار داریم، پروژه داریم، اما کسی حاضر نیست با دستمزدی که مطابق قانون پرداخت می‌کنیم کار کند. بعضی‌ها حتی نیامده می‌پرسند: ‘چقدر می‌دید؟’ و اگر حقوق به نظرشان کم باشد، بلافاصله می‌روند.

    پیامدهای بیکاری ارادی: رشد مشاغل غیررسمی و اقتصاد زیرزمینی

    بنابراین گزارش, از عواقب جدی رشد بیکاری ارادی، رشد مشاغل غیررسمی و زیرزمینی است. افرادی که حاضر به کار با دستمزد رسمی نیستند، اغلب به سمت مشاغل آزاد، فعالیت‌های آنلاین غیررسمی، دستفروشی، حمل‌ونقل شخصی، یا مشاغل خانگی می‌روند؛ مشاغلی که نه بیمه دارند، نه ثبات، و نه در آمار رسمی ثبت می‌شوند.

    این روند نه تنها موجب کاهش مشارکت نیروی کار در اقتصاد رسمی کشور می‌شود، بلکه در بلندمدت می‌تواند آثار منفی بر نظام مالیاتی، بیمه‌ای و بازنشستگی کشور نیز بر جای گذارد.

    به گزارش تسنیم, رشد بیکاری ارادی، زنگ خطری برای بازار کار ایران است؛ بازاری که از یک سو با افزایش تقاضای کارفرما و از سوی دیگر با امتناع نیروی کار از پذیرش مشاغل کم‌درآمد مواجه است. به نظر می‌رسد بازنگری در ساختار دستمزد، بهبود شرایط کاری و تقویت حمایت‌های اجتماعی از جمله راهکارهای مؤثر برای کاهش این شکاف و بازگرداندن نیروی کار به چرخه اشتغال رسمی خواهد بود.

    انتهای پیام/

  • روایتی از بازار جهانی کفش در دبی

    روایتی از بازار جهانی کفش در دبی

    دبی قلب تجاری و توریستی امارات متحده عربی در موقعیت جنوبی خلیج فارس، محلی که بواسطه مختصات خاص جغرافیایی از سویی و از سوی دیگر برندینگ موفق رسانه ای تبدیل به نقطه اتصال سفر های سیاحتی مردم از سراسر جهان شود، هر چند که در همین چند روز اخیر به علت بارش های موسمی در خلیج فارس مناطق زیادی از کشور امارات و به خصوص دبی دچار آبگرفتی و سیل آب شدید شد که نشأت گرفته از نبود زیرساخت شهری فاضلاب بود که در جای خود محل انتقاد است اما نمی توان برندینگ قوی این کشور را در زمینه ایجاد هویت ملی نادیده گرفت.
        

     

    چیزی که واضح است این است که سیاست حکام امارات و بویژه امیر نشین دبی در دهه گذشته جذب سرمایه رسوب کرده سرمایه داران بزرگ جهانی در زمینه املاک و مستقلات و از طرفی جلب توجه توریست ثروتمند و علاقه مند به سبک زندگی لوکس بوده و مطمینا در این زمینه موفق عمل کرده است که امروز شاهد ساخت و ساز ابرپروژه های ساختمانی و تبلیغات گسترده آن در رسانه های بین المللی هستیم.

    از این مقدمه که عبور کنیم اولین نکته چشم گیر در بازار کفش دبی حضور و رقابت برند های نام آشنای جهان دوشادوش یکدیگر است به نحوی که شما در صنایع مختلف کوچک و بزرگ مقیاس میتوانید پرچمداران صنعت را در کنار برند های در حال توسعه ببینید ، به طور مثال در صنعت کفش حضور برند های بزرگی همچون لویی ویتون و گوچی را به عنوان پرچمدار مد و طراحی و از طرفی حضور برند های در حال توسعه آسیای شرقی را شاهد هستیم که این مسئله باعث شکل گیری یک اکوسیستم اقتصادی و بازاریابی جذاب شده است، اما در همین جا نکته دیگری که با کمی دقت به آن پی می برید عدم وجود و حضور یک نماینده نام آشنای بومی و اماراتی یا حد اقل عربی است که این می تواند به نحوی گویای فرهنگ مصرف گرایی مردم و سرمایه داران این کشور باشد.

    شهر دوبی با توجه به ظرفیت بالای توریستی خود بازار های بومی و مراکز تجاری متعددی و نام و نشان های تجاری مطرح جهان را در دل خود جای داده که هرکدام فلسفه ایجاد و مخاطب خاص خود را دارند، در این یادداشت کوتاه سعی میکنیم به چند مورد از این مراکز پرداخته و تعدادی از نشان های تجاری حاضر در این بازار را بررسی کنیم.

    دبی مال

    بی تردید دبی مال را می توان جزو اصلی ترین جاذبه های گردشگری و تجاری کشور امارات و امیرنشین دبی دانست و طبق آماری که نشریه “daily mail” منتشر کرد این مکان در پایان سال 2023 میلادی و در آستانه ماه مبارک رمضان تبدیل به پر بازدید ترین مکان بر روی زمین شد که آمار 105 ملیون بازدید کننده در سال 2023 را به ثبت رساند که یک رکورد تاریخی به حساب می آید.

    شما با بازدید از این مجموعه وسیع می توانید علاوه بر تماشای جاذبه هایی نظیر آبشار مصنوعی و آب نما و آکواریوم حضور برند های برتر جهان در حوزه فشن، فناوری، خدمات رفاهی و … را دوشادوش یکدیگر مشاهده کنید که در اوج آمادگی آماده رقابت هستند اما یک نکته! با کمی دقت به بازدید کنندگان دبی مال شما متوجه این می شوید که اکثریت قریب به اتفاق بازدید کنندگان با دست هایی خالی مشغول تماشا و بعضا فیلمبرداری از قسمت های دیدنی این مال هستند.

    معنای این اتفاق می تواند این باشد که دبی مال در حال حاضر تبدیل به یک ویترین لوکس برای برند های مطرح جهانی شده است و هدف این نشان های تجاری صرفا حضور و نمایش آخرین تولیدات و محصولات خود در صنف های مختلف به بازدید کنندگان بین المللی است.

    یعنی اصلا هدف فروش نیست، بلکه حضور و نمایش محصولات جدید به حجم چشمگیر بازدید کنندگان مثل یک نمایشگاه دائمی بین المللی! و این راز دبی مال است.

    اما در مورد حضور برند های کیف و کفش در دبی مال باید گفت شما در سه سطح مختلف می توانید شاهد حضور نشان های تجاری باشید، به طور مثال در دسته اول و رده برند های لوکس شما نشان های سرشناسی چون GUCCI, LOUIS  VUITTON, BURBERRY, CHANEL  را می بینید که با تمام قوا و در نزدیکی یکدیگر حضور پیدا کرده اند که به صورت حرفه ای در حوزه فشن فعال بوده و علاوه بر سایر تولیدات حوزه پوشاک خود به تولید و ارائه محصولات کفش، کیف و کمربند لوکس نیز می پردازند و بازه قیمتی محصولات کفش و کیف این برند ها بین 4000 درهم تا 8000 درهم است.

    در دسته دوم ما با نشان های تجاری مواجه هستیم که به صورت تخصصی کفش اسپرت و روزانه تولید و ارائه میکنند مثل skechers, nike, addidas,puma که با بررسی قفسه های فروشگاه این نشان های تجاری شما با تنوع بسیار گسترده در دسته بندی کفش ورزشی، روزانه مواجه می شوید که به جرأت می توان گفت همه سلیقه ها را تحت پوشش خود قرار می دهد و بازه قیمتی محصولات این نشان های تجاری عمدتا بین 500 درهم تا 1500 درهم است.

    اما دسته سوم محصولات کفشی که شما در این مرکز تجاری و نمایشگاه پر بازدید جهانی مربوط می شود به شرکت های تازه نامی برای ورود به بازار جهانی بلند پروازی کرده اند و چه جایی بهتر از دبی مال برای دیده شدن، با بازدید از خیابان های طولانی این مال شما با نشان های جدیدی مواجه می شوید که بعضا محصولات بسیار خلاقانه و جذابی را با ارزش افزوده بسیار بالا روانه بازار کرده اند به طور مثال برندی به نام crocs   پا گرفته از کشور های آسیای شرقی توجه من رو به خود جلب کرد، نکته حائز اهمیت این است که برند صندل و پاپوش های تمام پلاستیکی را در تنوع چشمنوازی از رنگ به همراه آکسسوری های متنوع عرضه می کند و باعث ایجاد یک ارزش افزوده بسیار بالا شده است. رده قیمتی محصولات این نشان تجاری بین 150 تا 400 درهم است.

    اوت لت  مال

    یک مرکز تجاری بزرگ در حاشیه شهر دوبی با بیش از 1000 واحد تجاری شامل انواع رسته های کالا که به ارائه محصولات به صورت عمده و شامل تخفیف های 30 تا در برخی موارد 90 درصد می پردازد. شما در مواجهه با فروشندگان این مرکز میتوانید از پیشنهادات تجاری بسیاری جالب و متنوعی بهره مند شوید اما نکته ای که شاید برای ایرانیان سخت باشد این است که در اینجا تخفیف هست اما چانه زنی نیست! در یک نگاه بر خلاف دبی مال اینجا اکثر مراجعین با دست های پر از خرید بر می گردند.

    علاوه بر این مراکز شهر دبی مال ها و بازار های سنتی معروف و بزرگ دیگری وجود دارد نظیر “دراگون مارت” مرکزی برای فروش اجناس چینی ، “بازار نایف” معروف به بازار بارکس که از قدیمی ترین سوق های تجاری دبی به شمار می آید و قیمت های مقرون به صرفه تری بر روی کالا ها درج شده، “بازار مینا” که یک بازار سنتی و از فضای لوکس مرکز شهر دبی کمی به دور است و شباهتی به بازار های سنتی ایرانی نیز دارد و در اون کالا به صورت عمده نیز به فروش می رسند و در اون میتوانید ایرانیان زیادی را به عنوان فروشنده پیدا کنید.

     

     

     

     

  • سلسله یادداشت‌هایی در باب قوانین موجر و مستأجر مصوب 1356 و 1376

    سلسله یادداشت‌هایی در باب قوانین موجر و مستأجر مصوب 1356 و 1376

    یاداداشت / مجتبی سبحانی نیا

    اجاره از جمله عقود معین است که قانونگذار آن را در قانون مدنی تشریح نموده و موادی از این قانون را به بحث اجاره اختصاص داد، عقد اجاره و روابط ناشی از آن به مرور زمان از حالت رابطه صرف فردی خارج شد و با پیشرفت فناوری و فرآیند پیچیده شدن زندگی جمعی، چهره آمره به خود گرفته است.

    حکومت اراده که در گذشته بر روابط اجتماعی و قراردادها حاکم بود به مرور زمان کم رنگ‌تر می‌گردد و در وجه مقابل آن همواره بر میزان مداخله دولت افزوده و نیز از حدود آزادی طرفین کاسته می‌شود. نمونه بارز این تحول، حکومت اراده در در قانون مدنی است که با تصویب و اجرایی شدن قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1356، نگاه قانونگذار به کلی تغییر نمود، البته اقتضای زمان تصویب قانون مذکور نیز نباید فراموش شود. اما شیوه عمل قانونگذار، چه در این قانون و چه در قوانین لاحق همواره به سمت مداخله آمرانه بوده است به گونه‌ای که اراده اشخاص در شرایط کنونی اثر کمتری در قراردادها دارد.

    با این وصف، قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376 چرخشی دوباره به سمت حکومت اراده است که در واقع برگشتی دوباره به قانون مدنی است. اما قبول حاکمیت اراده اشخاص به این معنی نیست که طرفین در کلیه امور استیجاری خویش آزادی مطلق داشته باشند و کلیه توافقات آنها اگر چه مخالف صریح قواعد آمره و یا روح قانون باشد پذیرفته باشد؛ چراکه مثلاً قانونگذار در ماده (1) قانون مصوب 1376 اگر چه حکومت قانون مدنی و حکومت اراده را قبول دارد و قبول آزادی اراده نیز اقتضاء دارد که توافقات مخالف این قانون پذیرفته باشد، اما نباید فراموش کرد که این قانون برای محدود نمودن حکومت قانون اجاره مصوب 1356 است؛ قانونی که در آن حقوقی برای مستأجر ایجاد شده است که نه تنها بر خلاف میل و اراده موجر است، بلکه در صورت استنکاف، به ایفاء این حقوق ملزم نیز می‌گردد. از جمله این حقوق، حق کسب یا پیشه یا تجارت است که از فعالیت کسبی مستأجر در محل ایجاد می‌شود. حال چگونه می‌توان تصور نمود قانونی که برای از هم  پاشیدن نظام این قانون وضع شده است بتواند توافق بر خلاف روح خود را تحمل نماید. بنابراین طرفین عقد اجاره موضوع قانون مصوب 1376 نمی‌توانند توافق نمایند که رابطه آنها مشمول قانون مصوب 1356 بوده و ایجاد حق کسب یا پیشه یا تجارت برای مستأجر نماید، لذا بدون تردید چنین شرطی باطل است.

    قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376، اگرچه تأسیس جدیدی است، اما تنها براساس احکام فقهی کتاب تحریرالوسیله تنظیم شده است. در این کتاب صرفاً به چند صفحه در باب سرقفلی اشاره شده است، اما مقنن از این کتاب فقط به عنوان مبنای فکری خویش استفاده نمود، بدون اینکه براساس آن، و با الهام از این تفکر، با تدبر در سایر متون فقهی و یا حداقل حقوق سایر کشورهای اسلامی قانون جامعی ارائه نماید که بتواند راهکارهای مناسبی در روابط استیجاری ارائه دهد. قانونگذار در این قانون، تنها به چند ماده و البته به صورت پراکنده اکتفا نموده است. در حالی که ارتباط چندانی بین مواد قانونی وجود ندارد، اما مواد قانون مدنی و قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1362 کمک شایسته‌ای از جهت فهم بهتر و اصولی‌تر مواد قانون مصوب 1376 است. اگرچه قانون مصوب 1362 منسوخ است اما حداقل قانونگذار در وضع آن، از اصول کلی حقوقی پیروی نموده است. این قانون همانند قانون اجاره 1376 از حکومت قانون مدنی پیروی می‌نمود اما شرایطی کامل‌تر از قانون مصوب 1376 داشت. به هر حال قانون مدنی در بحث اجاره و نیز قواعد عمومی قراردادها بر قوانین مذکور حکومت دارد. حال با این امید که تلاش نگارنده که به کمک کار و فعالیت حقوقی و تدبر در علم حقوق بدست آمده است، وسیله‌ای مناسب در دست همکاران محترم اعم از قضات و وکلا و نیز حقوق‌دانان و دانش‌پژوهان باشد، مطالبی در قالب سلسله یادداشت‌هایی مرقوم می‌گردد.

  • خسارت تاخیر تادیه پرداخت و ابعاد آن

    خسارت تاخیر تادیه پرداخت و ابعاد آن

    یکی از مباحث مهم و پرتکراری که صنعتگران، تجار، اصناف و کسبه و عموم مردم با آن سر و کار دارند بحث خسارت تاخیر تادیه در چک و اسناد عادی میباشد.برخود لازم دانستم بعنوان مشاورحقوقی خبرگزاری تخصصی صنعتگران(دبنا) مطالبی را درجهت تشحیذ اذهان عزیزان تشریح نمایم.
    چک از جمله سندهایی است که اصل وصف تجریدی اسناد تجاری برای آن صدق میکند و بمحض صدور برای صادرکننده تعهد ایجاد کرده و همین موضوع صادرکننده را ملزم به پرداخت وجه آن در موعد مقرر به دارنده چک خواهد نمود که در صورت دیرکردپرداخت وجه چک نهادی حقوقی برای جبران خسارت ناشی از آن وجود دارد بنام《خسارت تاخیرتادیه》یعنی اگر بعنوان مثال تاریخ چک ۱۳۹۹/۱۰/۱ باشد و صادرکننده در موعد مقرر اقدام به پرداخت چک نکند و دارنده در ۱۴۰۰/۱۰/۱ اقدام به اخذ گواهی عدم پرداخت نماید، صادرکننده چک علاوه بر محکومیت به پرداخت اصل وجه چک به یکسال خسارت تاخیر یا دیرکرد هم محکوم میشود چرا که برابر رای وحدت رویه شماره ۸۱۲ سال ۱۴۰۰ هیات محترم عمومی دیوان عالی کشور: مبدا محاسبه خسارت تاخیرتادیه چک از تاریخ درج شده در چک(نه تاریخ مطالبه) میباشد که نحوه محاسبه آن در شعبات اجرای احکام مدنی براساس شاخص های اعلامی تورم که سالانه و ماهانه از طرف بانک مرکزی اعلام‌میشود صورت گرفته و مدنظر داشته باشید از زمان تاریخ سررسیدچک تا زمان پرداخت از سوی اجرای احکام محاسبه خواهد شد
    نکته دیگر اخذ خسارت تاخیرتادیه در خصوص اسناد عادی و دستنویس فیمابین طرفین است که با بحث چک تفارق و تفاوت دارد.در اینگونه موارد از زمان تقدیم دادخواست مطالبه وجه خسارت تاخیر لحاظ میگردد که پیشنهاد میکنم در همان موعد مقرری که بدهکار در مرقومه یا دستنویس یا سندعادی اعلام نموده که بدهی خود را بشما پرداخت نماید در صورت امتناع وی از پرداخت وجه بلافاصله برای ایشان اظهارنامه ارسال گردد چرا که حسب مقررات ماده ۵۲۲ قانون آئین دادرسی مدنی پرداخت خسارت تاخیر تادیه از زمان مطالبه و تقدیم دادخواست است و چنانچه دائن با ارسال اظهارنامه از مدیون دین خود را مطالبه کرده باشد《تاریخ ابلاغ اظهارنامه به مدیون، تاریخ سررسید خسارت تاخیر و ملاک محاسبه خواهد بود》به زبان روان تر یعنی اگر تاریخ تقدیم دادخواست ۱۴۰۰/۱۱/۱ باشد و دائن یا همان طلبکار ۱۳۹۹/۱/۴ به مدیون یا همان کسی که در دستنوشته تعهد نموده بدهی خود را در موعد مقرر پرداخت نماید اظهارنامه ارسال نموده باشد تاریخ سررسید خسارت تاخیرتادیه سندعادی ۱۳۹۹/۱/۴ و همان زمان ابلاغ اظهارنامه است

  • نکات حقوقی املاک

    نکات حقوقی املاک

    سرقفلی چیست؟

    سر قفلی از مواردی ست که در سال ۷۶ به موجب قوانین موجر و مستاجر تاسیس شد در سرقفلی مستاجر در برابر پرداخت مبلغی حقوقی را به دست می آورد  مبلغ پرداخت شده  سرقفلی نامیده می شود. در مقابل مستاجر برای منصرف شدن از حقوقی که ضمن اجاره به دست آورده می تواند همین مبلغ را از موجر دریافت کند.

    مقررات مربوط به سرقفلی جنبه فنی حقوقی دارد لذا در ارتباط با اجاره های املاک تجاری بهتر است با وکیل تخصصی سرقفلی مشورت شود و با مشاوره از ایشان درباره مشکل حقوقی خود راهکار های لازم را جویا شد.

     

    نحوه ی انتقال املاک و هزینه های قانونی آن

    پس از انعقاد معامله املاک به موجب قانون و البته عرف، به محض انعقاد عقد، خریدار، مالک ملک و فروشنده مالک بهای ملک می باشد. اما این پایان کار و پایان روابط بین خریدار و فروشنده نیست بلکه هم به موجب قانون ثبت اسناد و املاک که ثبت معاملات اموال غیرمنقول را لازم و ضروری دانسته و هم به جهت برخورداری و قدرت اثباتی بالای اسناد رسمی نسبت به اسناد عادی به جهت آخرین اقدام و انتقال قطعی ملک به خریدار، لازم است تا طرفین با حضور در دفاتر اسناد رسمی اقدام به انتقال سند نمایند.

    انتقال املاکاما گاها انتقال قطعی ملک بدین صورت انجام نمی شود و برای انتقال سند ناچار به طرح دعوا در محاکم دادگستری می باشیم.

    در صورتی که فروشنده برخلاف توافق انجام شده در مبایعه نامه در تاریخ معین جهت انتقال حاضر نشود، خریدار می تواند با طرح دعوای الزام به تنظیم سند رسمی، علیه فروشنده اقدام قانونی در این باره انجام دهد. که در این صورت دادگاه، فروشنده را الزام به انتقال می نماید و درصورت عدم حضور وی در دفتر اسناد رسمی، نماینده دادگاه نیابتا اقدام به انتقال سند ملک به نام خریدار می نماید.

    برای طرح دعوای الزام به تنظیم سند رسمی توصیه می شود به وکلا متخصص در این زمینه مراجعه کنید. همچنین مشاوره گرفتن از مشاوران وکیل تاپ در زمان انعقاد معامله ملک میتواند برای این امر و پیش بینی ضمانت اجرا تنظیم سند رسمی کار ساز باشد. برای اخذ مشاوره می توان از طریق  سامانه وکیل تاپ اقدام کرد.

    در خصوص هزینه ی انتقال به طور کلی باید بیان داشت که؛ چنانچه قبل از حضور در دفاتر اسناد رسمی، مبایعه نامه در دفاتر املاک منعقد شده باشد به جهت ثبت در سیستم سراسری املاک و ممانعت از انتقال مجدد آن، می بایست پنج درصد از ارزش ملک به دفتر املاک پرداخت گردد که عرفا به حق الزحمه و یا کمیسیون مشهور است.

    هزینه ای که مختص به فروشنده می باشد هزینه های خلافی، نوسازی و پسماند ملک است که در وجه شهرداری می بایست آن را پرداخت نماید.

    هزینه دیگری نیز که مختص به فروشنده می باشد، هزینه های مربوط به مالیات و اداره ی دارایی می باشد که بر اساس ارزشی که دارایی برای ملک تعیین می نماید که می بایست پرداخت شود.

    و در نهایت هزینه دفترخانه که بر اساس ارزش و بهای ملک، که توسط دارایی تعیین می شود به طور مشترک توسط خریدار و فروشنده که اصولا حداکثر تا سقف بیست میلیون ریال می باشد.

    هر سوال و ابهامی در زمینه فروش ملک و عوارض آن و هزینه های مختص آن را می توان از طریق سامانه وکیل تاپ مطرح کرد و پاسخ آن را دریافت کرد.

  • نکات کاربردی حقوقی برای تجار و فعالان اقتصادی/جلسه اول

    نکات کاربردی حقوقی برای تجار و فعالان اقتصادی/جلسه اول

    واجب بود در خصوص جرم سوء استفاده از سفیدمهر یا سفید امضاء و جرم جعل و استفاده از سند مجعول توضیحاتی رو تقدیم حضور نمایم
    بخش اول به دو حالت قابل تحقق است:
    حالت اول: درصورتی که سند سفید امضاء بوسیله صاحب مهر ویا امضاء به مرتکب جرم سپرده شده باشد جرم خیانت در امانت رخ داده است و ماده ۶۷۳ قانون مجازات اسلامی در این رابطه مقرر میدارد: هرکس از سفیدمهر یا سفید امضایی که به او سپرده شده یا بهرطریقی بدست آورده سوء استفاده نماید به ۱ تا ۳ سال حبس محکوم میشود
    حالت‌دوم: در صورتیکه شخص مجرم سند سفیدمهر یا سفید امضاء را خود بدست آورده باشد و عمل تودیع توسط صاحب مهر و امضاء صورت نگرفته باشد جرم جعل رخ داده و ماده ۵۲۴ قانون مجازات اسلامی مقرر میدارد جعل و تزویر عبارتند از ساختن نوشته یا سند،ساختن مُهر یا امضاء اشخاص رسمی یا غیررسمی،خراشیدن یا تراشیدن یا قلم بردن بقصد تقلب
    جعل سند عبارت است از ساختن نوشته به خلاف واقع با سوء نیت بنحویکه قابل اضرار به غیر باشد.برای این جرم چند روش وجود دارد:
    ۱-محو یا سیاه کردن: یعنی پاک کردن نوشته های سند یا چک بوسیله لاک غلط گیر یا مدادپاک کن یا سیاه و ناخوانا کردن نوشته یا ابزاری چون جوهر برای فریب شخص گیرنده چک
    ۲-بکار بردن مُهر شخص دیگری بی اجازه که در این حالت جاعل مهر سازمان یا شرکتی را برداشته و آن را زیر نوشته های چک یا سند اعمال میکند
    ۳-قلم بردن: دراین روش جاعل با استفاده از خودکار قسمتی را خط زده و موجب فریب دیگری میشود
    ۴-خراشیدگی چک: شخص جاعل در این روش با استفاده از شی تیز مثلاً چاقو قسمت موردنظر را می خراشد تا نوشته محو شود
    ۵-الحاق: در این روش جاعل کلمه یا حرفی را به متن اضافه میکند مثلاً با اضافه کردن یک صفر به رقم چک یا اضافه کردن حرف ی به اسم حسن جهت تبدیل کردن آن به حسین
    لازم به ذکر است استفاده از سند مجعول جرمی جدا از جعل است.یعنی اگر شخصی که با اطلاع از جعل بودن ماهیت سند اقدام به استفاده و فریب دیگران کند مرتکب جرم استفاده از سند مجعول شده و قابل مجازات میباشد.این موضوع بصراحت در ماده ۵۳۶ قانون مجازات اسلامی بیان گردیدا و فرد استفاده کننده علاوه بر جبران خسارات به حبس و جزای نقدی محکوم میشود
  • روغن موتور چالش جدید رانندگان خودرو

    روغن موتور چالش جدید رانندگان خودرو

    نماینده برند نانو اُیل در گفت و گو با پایگاه خبری دبنا گفت: مسئله تعویض روغن موتور بسیار مهم است ولی بازه زمانی تعویض آن و رسیدگی به ماشین برای خیلی از رانندگان مشکل ایجاد میکند نانویت یک مکمل کامل است که بسیاری از این دغدغه ها را حل میکند و روند کار ماشین را با کمتر کردن استحکاک ، آلایندگی و کاهش مصرف سوخت بهتر میکند .

    تعویض روغنی‌ها می‌گویند بهتر است روغن موتور خودرو را پس از طی مسافت ۴۸۰۰ کیلومتر یا با گذشت سه ماه تعویض کنیم؛ اما آیا واقعا این کار را می‌کنیم؟ تعویض روغن موتور بر حسب مسافت طی‌شده امر رایجی است و اغلب راننده ها آن را رعایت می‌کنند.

    علی فروتن در ادامه افزود: به صورت متوسطه هر ماشین پس از گذراندن ۴۸۰۰ کلیلومتر موظف است روغن ماشین را قبل از آسیب دیدگی تعویض کند ولی این میزان میتواند با استفاده از مکمل از ۴۸۰۰ کیلومتر به ۵۰ هزار کیلومتر تغییر کند با یک بار استفاده از نانویت روغن موتور علاوه بر تصفیه محفظه روغن ماشین را بدون نیاز به تغییر روغن تا مسافت ها به حرکت می اندازد.

  • موج نااطمینانی در بازار رمزارز

    موج نااطمینانی در بازار رمزارز

    فن آخر چین نتوانست حمایت ۲۸ هزاردلاری بیت‌کوین را در هم بشکند. بعد از بستن مزارع استخراج رمزارز در چین و کاهش ۷۰ درصدی استخراج در سراسر چین، رمزارزها افتی تقریبا ۸ هزاردلاری را به خود دیدند اما با رسیدن به سطح مهم حمایتی ۲۸ هزاردلاری این روند، هرچند به طور موقت، خنثی شد. جلسه روز سه‌شنبه جروم پاول، رئیس فدرال رزرو مبنی‌بر تاکید عدم‌افزایش زودتر از موعد نرخ بهره، تا حدی توانست از التهاب بازارها بکاهد. به طوری که طلا توانست روزی تقریبا باثبات را در کانال هزار و ۷۸۰دلاری سپری کند.

    آلت‌کوین‌ها پشت‌سر بیت‌کوین

    بیت‌کوین روز سه‌شنبه روند خود را تغییر داد و پس از ایجاد ترس در سرمایه‌گذاران با لمس حمایت ۲۸ هزار و ۸۰۰ دلاری بعد از ۶ ماه، سه‌شنبه را در بالای کانال ۳۰ هزار دلاری به اتمام رساند. بیت‌کوین در اوایل سال میلادی نیز با این ناحیه حمایتی برخورد داشته است. مجموع ۴ برخورد بیت‌کوین با قیمت ۲۸ هزاردلاری، حکایت از ناحیه حمایتی بسیا‌ر مهمی برای آن دارد. بزرگ‌ترین ارز رمزنگاری‌شده در پایا‌ن روز سه‌شنبه بعد از تغییر روند، در مدت ۵ ساعت رشدی ۱۲ درصدی را ثبت کرد. روز چهارشنبه نیز در ادامه این روند صعودی توانست کانال ۳۴ هزار دلاری را لمس کند. با نزدیک‌شدن به پایا‌ن ماه ژوئن، بیت‌کوین در حال ثبت بدترین عملکرد سه ماه خود از سال ۲۰۱۸ است. بزرگ‌ترین رمزارز در سه‌ماهه دوم امسال تا به اینجای کار ۴۵ درصد افت را ثبت کرده و در صورت افزایش این میزان، می‌تواند به دومین سه‌ماهه ضعیف از سال ۲۰۱۴ تبدیل شود. بیت‌کوین برای ادامه مسیر صعودی خود، مقاومت ۳۴ هزار ۵۰۰ دلاری را در پیش دارد و در صورت موفق‌نبودن برای عبور از آن باید امیدوار به حمایت ۳۳ هزاردلاری باشد. آلت‌کوین‌ها نیز در پیروی از بیت‌کوین بعد از افت‌های شدید قیمتی، در پایا‌ن روز سه‌شنبه روند نزولی خود را تغییر دادند. اتریوم، دومین رمزارز بزرگ در همین راستا با صعودی ۷ درصدی از کانال هزار و ۷۰۰ دلاری به ۲ هزاردلار بازگشت.

    اریک دیتون، مدیرعامل شرکت مشاوره مالی اتحاد ثروت در مورد بازار رمزارزها گفت: «اکنون بیشترین نااطمینانی، در بازار رمزارزهاست. در پایا‌ن روز، آنچه ارزش بیت‌کوین را تعیین می‌کند، پذیرش عمومی و تقاضا بیشتر است. وقتی کشوری مانند چین در برابر بیت‌کوین قرار می‌گیرد، می‌تواند ضربه مهلکی به مقبولیت جهانی آن باشد و دیدید که بعد از اخبار محدودکننده چین، بازار رمزارزها نزولی شد.» صحبت‌های او در راستای قوانین محدودکننده چین در برابر استخراج‌کنندگان رمزارزها و فعالان این حوزه بود. بر اساس گزارش هفتگی کوین‌شرز، بسیا‌ری از سرمایه‌گذاران بعد از اتفاقات اخیر در چین و آمریکا همچنان در حال فروش بیت‌کوین هستند. به طوری که بر اساس بررسی‌های موسسات مربوطه در هفت روز گذشته ۸۹ میلیون دلار خروج سرمایه از این بازار رخ داده است. این خروج سرمایه تنها توسط موسسات مالی در حال انجام نیست، بلکه طبق آمار ارائه‌شده از سایت گلاسنود (Glassnode)، فروش رمزارز توسط استخراج‌کنندگان و معامله‌گران نیز افزایش یا‌فته است. با این حال این فروش همگانی نیست. چراکه برای بسیا‌ری از سرمایه‌گذاران چشم‌انداز بلندمدت رمزارزها بسیا‌ر امیدوارکننده است.

    ثبات نسبی طلا در بازار جهانی

    نشست روز سه‌شنبه پاول، رئیس فدرال رزرو، آب‌سردی بر جان طلا ریخت. پاول با اذعان به اینکه برخی از فشارهای تورمی شدیدتر و پایدارتر از پیش‌بینی وی بودند، بیا‌ن کرد که این تورم تنها در برخی کالاهای تاثیرگرفته از بیماری کووید-۱۹ بوده‌اند. او در این نشست در تلاش بود تا در دو مورد برای سرمایه‌گذاران اطمینان ایجاد کند. اول اینکه نرخ بهره زودتر از موعد مقرر افزایش نخواهد یا‌فت و دوم اینکه تورم‌های فعلی موقتی است. به‌‌نظر تلاش او نتیجه داد چراکه فلز زرد در روز چهارشنبه توانست با کسب ثبات نسبی در کانال هزار و ۷۸۰ دلاری حرکت کند. به‌‌نظر می‌رسد با تعدیل ترس سرمایه‌گذاران طلا مجددا می‌تواند روند صعودی خود را از سر بگیرد.

  • روش ها و راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی

    روش ها و راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی در بهبود و افزایش توان اقتصادی کشور ها بسیار حائز اهمیت است .در سال‌های تحریم یکی از مهمترین مسائل، انزوای ایران در اقتصاد جهانی بود. سال‌هایی که درهای کشور به روی سرمایه‌گذاران خارجی بسته شد و کشورهای رقیب توانستند از شرایط حاضر به نفع خود سود ببرند که در نهایت تبعات این انزوا بیشتر خود را نشان داد تا آنجا که شاهد فرار سرمایه‌های داخلی طی آن سال‌ها نیز بوده‌ایم.

    حال با گذر از آن دوران ناخوشایند، شرایط به گونه‌ای تغییر یافت که امیدوار به برگشت سرمایه‌های خارج شده از کشور هستیم و همچنین شرایط سرمایه‌گذاری در ایران رو به رشد و بهبودی می‌باشد. از این رو در این نوشتار قصد داریم راهکار‌های جذب سرمایه‌گذاری در ایران را به طور مختصر بیان کنیم، با “بهین‌صنعت‌یاب” همراه باشید؛

    قبل از معرفی راهکارهای جذب سرمایه‌گذار خارجی، بررسی برخی موانع امری ضروری است.

    محیط کسب و کار نامناسب یکی از عوامل جدی بر سر راه جذب سرمایه‌گذار است؛ زیرا فضای نامساعد کسب وکار عملکرد بنگاه‌های اقتصادی را افزایش داده و از سوی دیگر از اعتماد سرمایه‌گذاران می‌کاهد که در نتیجه آن منتج به عقب نگه‌داشتن اقتصاد ایران از رقبای جهانی خود می‌گردد. همچنین فشارهای سیاسی و تحریم‌های طولانی مدت ایران باعث عقب‌ماندگی نظام بانکی ایران و فاصله گرفتن با استانداردهای جهانی شده و بانک‌های داخلی توان مقابله با بانک‌های معتبر جهانی را ندارند و همین مساله باعث می‌شود سرمایه‌گذاران رقبت همکاری با بانک‌های درجه پایین را نداشته باشند.

    موانع اصلی در جذب سرمایه‌گذار خارجی

    مانع دیگر در جذب سرمایه‌گذار، وجود ضعف شدید در بخش اطلاعات صنایع مختلف است. متاسفانه در ایران اطلاعات جامع و کامل از نحوه عملکرد و آمار صحیح از صنایع در دسترس نیست، مشکل آمار ایران نه تنها در بخش صنایع بلکه در بسیاری بخش‌های دیگر گربیگان‌گیر سرمایه‌گذاران می‌باشد.

    موضوع دیگر، عدم توجه به مزیت‌های اقتصادی در کشور می‌باشد، هرچند در سال‌های اخیر سعی شده یک سری فرصت‌ها و مزیت‌های اقتصادی در ایران بررسی شود اما جامع و کامل نمی‌باشند. در کنار مسائل یاد شده، هنوز بازارهای مالی در ایران با استاندارهای جهانی فاصله زیادی دارند همچنین نوسان‌ها و تغییرات در نرخ ارز از دیگر موانع در جذب سرمایه‌گذاری خارجی است.

    لازم به ذکر است، بالا بودن ریسک سرمایه‌گذاری و ضعف در تامین امنیت اقتصادی و بیمه سرمایه‌گذاری‌ها و فراهم نبودن زیرساخت‌ها و عدم برنامه‌ریزی جامع جهت جذب سرمایه‌های خارجی، بسته بودن اقتصاد ایران و عدم پیوند مناسب با اقتصاد جهانی از جمله موارد قابل اشاره در این زمینه می‌باشد. برداشتن موانع پیشرو، خود از جمله راهکارهای جذب سرمایه‌گذار محسوب می‌شود. با این حال برخی راهکارها جهت تشویق سرمایه‌گذار خارجی با استفاده از تجریبات دیگر کشورها، به صورت زیر قابل ذکر است؛

    مناسب ترین روش های جذب سرمایه‌گذار خارجی

     

     راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد اول –  برگزاری نشست‌های چندجانبه

    اینگونه نشست‌ها توسط کشور میزبان سرمایه‌گذاران انجام می‌شود و از کشورهای مبدا سرمایه‌گذاری دعوت می‌شود تا در آن جلسات ضمن دیدار سرمایه‌گذاران خارجی در مورد شرایط سرمایه‌گذاری و تعهدات دولت و تضمین‌های لازم جهت اطمینان خاطر سرمایه‌گذار گفتگو شود.

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد دوم- انعقاد قراردادهای بین‌المللی

    مورد فوق در خصوص کشورهایی است که به دلیل تحریم‌ها در انزوای اقتصادی قرار گرفتند که با رفع تحریم‌ها بایستی کشور مورد نظر ارتباط خود را با سایر کشورها برقرار کند تا ضریب اطمینان سرمایه‌گذاران بالا رود.

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد سوم- بهبود قوانین و مقررات

    بهبود در قوانین و مقررات مالی و انطباق آن با استانداردهای جهانی از جمله مواردی است که باید به سرعت به آن پرداخته شود زیرا یکی از مولفه های مهم در جذب سرمایه‌گذار می‌باشد.

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد چهارم -انتشار پروفایل سرمایه‌گذاری کشور

    جهت معرفی فرصت های سرمایه گذاری در کشور به سرمایه‌گذاران و ارائه اطلاعات لازم در مورد شرایط، فرصت‌ها و تهدیدهای پیشرو در کشور انتشار نسخه‌های سرمایه‌گذاری بسیار مهم می‌باشد. که علاوه بر موارد فوق؛ شرایط، قوانین و مقررات سرمایه‌گذاری در کشور مورد نظر ذکر شده باشد.

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد پنجم- سیاست ارزی با ثبات

    بی‌شک یکی از مشکلات جدی در بحث سرمایه‌گذاری خارجی ثبات نرخ ارز می‌باشد که متاسفانه ایران در سال‌های اخیر با بی‌ثباتی مطلق در این مساله رو‌به‌رو است و یکی از بزرگترین ضعف‌های اقتصاد ایران می‌باشد.

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد ششم -همکاری با سازمان‌های بین‌المللی

    همکاری با سازمان‌های بین‌المللی در ایران، به دلیل تحریم بسیار کاهش یافته است. امید است با رفع تحریم‌ها روابط خوبی با سازمان‌های بین‌المللی برقرار شود، زیرا چنین سازمان‌هایی از طریق مشاوره و توصیه به کشورها به پیشبرد اهداف اقتصادی و همچنین اعطای وام کمک می‌کنند.

    راهکار‌ های جذب سرمایه‌گذار خارجی مورد هفتم – تشکیل نهادهای مرتبط

    ایجاد نهادهای مرتبط با بخش سرمایه‌گذاری خارجی که عموما جهت بررسی موانع و مشکلات این بخش تشکیل شده‌اند و با رایزنی با کشورهای چند ملیتی و حل ابهامات، مشاوره، کمک به حل و فصل سریع اختلاف بین سرمایه‌گذار خارجی و عامل داخلی می‌باشند.

    در پایان امیداست؛ کشور با بکارگیری دیپپلماسی فعال اقتصادی جهت معرفی فرصت‌های سرمایه‌گذاری، به جلب اعتماد از جامعه جهانی دست یابد تا به وسیله آن، مشکل کمبود منابع مالی حل شود. بدین منظور، دولت به عنوان زمینه‌ساز این امر باید با تعامل با بخش خصوصی، زمینه جذب و هدایت سرمایه‌های خارجی به‌خصوص سرمایه‌های ایرانیان مقیم خارج از کشور به سمت بخش خصوصی را ایجاد کند تا ضمن توسعه اقتصاد در کشور، موجبات توانمندی و ارتقای جایگاه و سهم بخش خصوصی نیز فراهم شود.

     

     

    منبع:بهین صنعت یاب

     

  • بازار قهوه ، بوی خوش تجارت قهوه!

    بازار قهوه ، بوی خوش تجارت قهوه!

    بازار قهوه ، بوی خوش تجارت قهوه!

    تجارت قهوه بعد از نفت دومین تجارت بزرگ دنیا به حساب می آید. حتی در برخی کشورهای آمریکای لاتین وزارت قهوه وجود دارد. در تمام دنیا به این کالا به عنوان یک کالای استراتژیک نگاه می شود، در حالی که در ایران قهوه به عنوان یک کالا و نوشیدنی لوکس محسوب می شود. با بهین صنعت یاب همراه باشید.

    بازار قهوه در ایران چگونه است ؟ طبق نظر رئیس انجمن قهوه درصورتی که فرآوری قهوه در ایران رونق گیرد سودآوری آن به حدی زیاد است که ظرف کمتر از ۱۰ سال می تواند جایگزین صادرات نفت شود.

    در این بین اما آمارهای ضد و نقیضی نیز به گوش می رسد؛  گفته شده ایران بزرگ ترین کشور تولید کننده قهوه در خاورمیانه است و به کشورهایی مثل آلمان،  لهستان و… قهوه صادر می کند. در همین رابطه گفت و گویی را با فرهاد زعفری، عضو کمیسیون آموزشی اتحادیه آبمیوه فروشان و کافی شاپ داران و مدرس دانشگاه داشته ایم که در ادامه می خوانید.

    قهوه های ایران مرغوبیت ندارد

    زعفری با اشاره به اینکه در ایران هیچ  گونه کارخانه تولید قهوه وجود ندارد،  به «فرصت امروز» می گوید: قهوه در مناطق استوایی مثل  جامائیکا،  جاوه،  برزیل، کلمبیا، هند و… رشد می کند و به صورت بینز (لوبیا شکل و خام مانند) وارد ایران می شود. این قهوه ها پس از وارد شدن در داخل فرآوری و بسته بندی می شوند. به همین جهت ایران در زمینه تولید قهوه هیچ فعالیتی ندارد.

    وی در پاسخ به این سوال که گفته شده ایران بزرگ ترین تولیدکننده قهوه در خاورمیانه است و به ۱۱ کشور جهان قهوه صادر می کند،  می گوید: در حال حاضر حدود هشت شرکت در ایران به صورت ابتدایی و کاملا سنتی به فرآوری قهوه مشغولند. تنها شرکت مولتی کافه به صورت محدود در زمینه صادرات شیر خشک و قهوه فوری،  آن هم به کشورهای حوزه آسیای میانه مثل آذربایجان،  تاجیکستان… و در حوزه خاورمیانه نیز به کشورهای سوریه،  عراق،  پاکستان و بنگلادش قهوه فعالیت می کند. اینطور نیست که ایران بتواند در چنین سطحی قهوه تولید و به کشورهای اروپایی صادر کند زیرا این توانایی به هیچ وجه در ایران وجود ندارد.

    این مدرس دانشگاه با اشاره به روند فرآوری قهوه در ایران می گوید: فرآوری قهوه در کارخانه های مواد غذایی با یک سطح ابتدایی و سنتی انجام می شود،  حتی بسته بندی آن هم به صورت غیرحرفه ای صورت می گیرد که روی آن نه برچسب و نه تاریخ انقضایی درج نمی شود.

    عضو کمیسیون آموزشی اتحادیه آبمیوه فروشان و کافی شاپ داران در رابطه با کیفیت قهوه های فرآوری شده در ایران می گوید: قهوه های موجود در کشور کیفیت مرغوبی ندارند که مردم بخواهند از آن استفاده کنند. سال های سال است که قهوه به صورت ادویه از کشورهای هند، جاوه و اندونزی وارد ایران می شود؛ اینکه گفته می شود قهوه های موجود در ایران برزیلی است صحت ندارد. واردات از برزیل به دلیل بعد مسافت امکانپذیر و به صرفه نیست.

     

    تهرانی ها روزی ۲ تن قهوه مصرف می کنند

    زعفری با بیان اینکه ۸۰ درصد بازار ایران را قهوه های فرآوری داخل تامین می کنند و تنها ۲۰ درصد در این حوزه واردات داریم،  می گوید: آماری که تا پایان سال ۹۴ منتشر شده گویای این است که مصرف روزانه تهران در کافی شاپ ها، هتل ها و رستوران ها حدود دو تن است. شهرهای اصفهان و شیراز ماهانه یک تن و باقی شهرهای کشور نیز ماهانه یک تن مصرف قهوه دارند.

    عضو کمیسیون آموزشی اتحادیه آبمیوه فروشان و کافی شاپ داران در رابطه با قیمت قهوه های موجود در بازار می گوید: قهوه های فرآوری شده در ایران کیلویی بین ۲۵ تا ۷۵ هزار تومان به فروش می رسند. با توجه به اینکه قهوه های وارداتی به ایران کیلویی ۱۳۰ هزار تومان قیمت دارند به همین جهت شاید ماهانه یک تن در تمام کشور از قهوه های وارداتی استفاده کنیم.

    وی در رابطه با قهوه های موجود در بازار می گوید: قهوه ای که در کافی شاپ ها مصرف می شود قهوه ترک، اسپرسو و قهوه فوری است.

    وی ادامه می دهد: در حال حاضر نوشیدنی های جدیدی مثل تی لته یا همان چای ماسالا به بازار عرضه شده است. همچنین هات چاکلت نوشیدنی دیگری است که به منوی کافی شاپ ها اضافه شده است. قهوه های فرآوری شده در ایران در کارخانجات شکلات سازی و… هم استفاده می شوند.

     

    فروش مجدد قهوه های تاریخ گذشته

    این مدرس دانشگاه در رابطه با قیمت تجهیزات و ماشین آلات مورد استفاده در این صنعت می گوید: ماشین آلات فرآوری قهوه در ایران معمولا از کشورهای ترکیه،  روسیه و مالزی وارد ایران می شود که از ۲۲میلیون تومان تا ۸۰ میلیون تومان قیمت دارد. البته قیمت دستگاه ها برای استفاده در کارخانه های بزرگ تا ۱۰۰ میلیون تومان هم می رسد.

    وی ادامه می دهد:  البته فرآوری قهوه در کارگاه های کوچک، زیرزمینی و قاچاق محسوب می شود در حالی که این کار باید در کارخانه و زیرنظر متخصصان اتفاق بیفتد که متاسفانه در ایران اینطور نیست. گفتنی است برای فرآوری و بسته بندی قهوه، داشتن یک سوله ۵۰۰ متری برای انبار و دپو کردن محصولات ضروری است.

    وی در رابطه با آسیب های این حوزه می گوید: عدم شناخت قهوه، کیفیت قهوه های وارداتی و همچنین نداشتن متخصص در این حوزه از جمله آسیب های این حوزه محسوب می شود. زعفری ادامه می دهد: برندهای وارداتی که به صورت قاچاق وارد می شوند نیز مشکلاتی در بازار ایجاد کرده اند، به این صورت که با تمدید تاریخ انقضای این محصولات در بازار به فروش مجدد آنها اقدام می کنند.

    به عنوان مثال انواع قهوه های آمریکایی موجود در بازار تاریخ گذشته هستند که مغازه داران تاریخ آنها را عوض می کنند و دوباره می فروشند. ایران با آمریکا روابط تجاری ندارد که قهوه آن بخواهد از طریق مجاری قانونی وارد شود،  به همین جهت این نوع قهوه ها قاچاق می شوند و نظارتی هم بر کیفیت و سلامت آنها وجود ندارد.

    وی با بیان این جملات می افزاید:  در حال حاضر۱۵ درصد قهوه های وارداتی موجود در بازار قاچاق است.

    ***

    سرمایه اولیه

    در تمام دنیا به قهوه به عنوان یک کالای استراتژیک نگاه می شود طوری که در برخی از کشورها به تاسیس وزارت قهوه مبادرت کرده اند. برای سرمایه گذاری در این حوزه مانند تمام حوزه های دیگر سطح فعالیت و نحوه سرمایه گذاری بسیار حائز اهمیت است.

    به طور مثال برای سرمایه گذاری در یک واحد ۵۰ هزار متری داشتن سرمایه ۳۰میلیون دلاری ضروری است. در این سطح سرمایه گذاری شما به ۲۰۰ نفر پرسنل نیاز خواهید داشت. با این حال هستند کسانی که در یک سطح کوچک و کارگاهی توانسته اند با ۸۰میلیون تومان سرمایه اولیه به کار مشغول شوند.

    البته باید در نظر داشت که روند تولید و تهیه قهوه فوری با قهوه غیرفوری بسیار متغیر است. مواد اولیه برای تهیه قهوه از کشورهایی مثل برزیل،  جاوه،  اندونزی و ویتنام به صورت دانه قهوه وارد ایران می شود. این دانه قهوه در ایران فرآوری (رست و آسیاب) شده و بسته بندی می شود.

    ***

    مجوز و ریسک ها

    قهوه فوری ایران قابلیت صادرات به سایر کشورهای جهان را دارد، اما با این حال وجود قاچاق گسترده در این حوزه یکی از آسیب های سرمایه گذاری این بخش محسوب می شود، طوری که ۱۵درصد قهوه های وارداتی کشور قاچاق می شود. نداشتن کیفیت قهوه های وارداتی،  نبود متخصص در این حوزه و عدم شناخت قهوه باعث شده قهوه های مرغوبی در کشور وجود نداشته باشد.

    گفتنی است برای گرفتن مجوز در این بخش باید علاوه بر مراجعه به سازمان صنایع، به سازمان غذا و دارو و همچنین سازمان استاندارد رجوع کرد. تجارت قهوه بعد از نفت یکی از پرسودترین تجارت های دنیا محسوب می شود، همین امر می تواند انگیزه های سرمایه گذاری در این بخش را افزایش دهد.

    در راستای این صحبت باید یادآور شد علاوه بر هشت شرکت بزرگ تولیدکننده قهوه در ایران، بسیاری از شرکت ها نیز به صورت کارگاهی و در سطح کوچک به فرآوری و بسته بندی انواع قهوه مشغول هستند.

     

     

    منبع: بهین صنعت یاب