نقش اتحادیه های صنفی در اقتصاد امروز کشور ما تسهیل گر و ناظر کسب و کار های بازار است به نحوی که می توان آن را مبصر بخش خصوصی و بازار نیز دانست، در حال حاضر در کلانشهر تهران حدود 140 اتحادیه صنفی فعال و رسمی در حال فعالیت تحت نظر اتاق اصناف تهران حضور دارند که بر بیش از سیصد هزار واحد صنفی نظارت و مدیریت دارند.
این آمار کلی خود نشانگر نقش و اهمیت جایگاه اتحادیه های صنفی است، از طرفی در حال حاضر در اتاق های اصناف کشور تعداد زیادی اتحادیه صنفی با موضوع و محور نزدیک به هم وجود دارد که آنها را اتحادیه های “همگن” می نامند، این اتحادیه ها معمولا مشاغل نزدیک به یکدیگر را پوشش می دهند. نکته ای که اینجا وجو دارد این است که وجود تعداد بالای اتحادیه های همگن باعث ایجاد تداحلات صنفی متعدد در بازار شده است که برای صاحبان کسب و کار ها مشکلات فراوانی را ایجاد کرده است.
به زعم اکثر کارشناسان صنفی ادغام اتحادیه های صنفی همگن می تواند به چالاک سازی بدنه اصناف و سیاستگذاری منسجم تر آن کمک کند، یقینا اتحادیه صنفی که تعداد اعضای آن بالای ده هزار نفر است بخش بزرگ تری از جامعه صنفی کشور را پوشش داده و از دامنه اثر گذاری بیشتر در تصمیمات کلان اقتصادی برخوردار است.
طبیعتا با ادغام اتحادیه های همگن ظرفیت های اعتباری و نقدی اتحادیه ها بیشتر شده و در منابع انسانی صرفه جویی چشمگیری رخ خواهد داد که این مسئله در دقت نظر اتحادیه ها در مسئله خطیر بازرسی میدانی بازار اثر مستقیم خواهد داشت و در آنجا شاهد اثر گذاری دقیق تر اتحادیه های صنفی در مسئله مدیریت بازار خواهیم بود.
در حال حاضر برخی از اتحادیه های همگن که از ظرفیت های مناسب نقدی و منابع انسانی برخوردار نیستند شاهد جا ماندن از تصمیمات کلان اقتصادی و اجرایی هسیتم و متاسفانه در برخی موارد مستندات عدم هماهنگی اتحادیه به اتاق اصناف و کارتابل های اتوماسیون اتاق هم به دست دبنا رسیده است که علت اصلی آن نداشتن مسئول اپراتور سیستم اعلام شده است و این مسئله خود موید دیگری بر اهمیت توانمند سازی اتحادیه های صنفی است.
مطمئنما همانطور که دولت همواره در صدد کوچک سازی و چالاک کردن خود است باید شاهد چالاک کردن ساختار بخش خصوصی و بویژه اصناف باشیم.
