به گزارش پایگاه خبری کار و نشان دبنا به نقل از اتاق اصناف تهران ، مصطفی گودرزی، رئیس اتحادیه کاشیساز و کاشی فروش تهران گفت: اتحادیه های صنفی فقط مجری دستورات شده اند در حالیکه تاریخ ثابت می کند در گذشته دارای قدرت تصمیم گیری و اجرایی زیادی بوده اند. امروزه این سطح قدرت کاهش زیادی پیدا کرده است؛ بطوریکه حتی به جایی رسیدیم که می خواستند صدور پروانه را نیز از اتحادیه ها سلب کنند.
وی تاکید کرد: اتحادیه هر صنفی دارای اعضایی است که با انتخابات، هیات مدیره ای را تشکیل می دهند که هر یک از چندین فیلتر می گذرند تا تایید صلاحیت شوند. اعضاء، هیات مدیره ای را انتخاب می کنند که در جهت منافع شان اقدام کنند. من به عنوان مسئول اتحادیه چه خدمتی می توانم به اعضای خود داشته باشم؟ ما فقط مجری دستورات شده ایم.
رئیس اتحادیه کاشیساز و کاشی فروش تهران در فلسفه تشکیل اتحادیه های صنفی بیان داشت: این پروسه در دوره ای اجرایی شد که لزومش برای هدایت صنوف و روابط صنفی نیاز بود. در آن دوره اتحادیه ها از قدرت بسیار بالایی برخوردار بودند؛ بطوریکه ریاست اتحادیه توان کاندید و به دست آوردن کرسی مجلس شورای اسلامی را داشت؛ اما بتدریج فلسفه وجودی اتحادیه ها تنها به یک تشکل خلاصه گردید.
وی ادامه داد: در حال حاضر اتحادیه ها توانایی اجرایی کردن قوانین را ندارد. اتحادیه ها در تدوین قوانین هم هیچ نقشی ندارند و تنها به عنوان مجری هستند. در بسیاری از مواقع قوانین دستخوش تغییرات می شود اما مسئولان اتحادیه ها مجری و دنباله رو تصمیمات دولتی هستند. امروزه هم مسئول وصول مطالبات سازمان امور مالیاتی از صنوف تحت پوشش خود شده اند ، وصول مطالبات وظیفه سازمان امور مالیاتیست اما این مسئولیت را با ماده ۱۸۶ بر عهده اتحادیه ها گذاشته اند.
گودرزی در ادامه تاکید کرد: تصمیم بر تشکیل اتحادیه ها در زمان خودش بسیار عاقلانه و بجا بوده است؛ اما اکنون اتحادیه ها فقط یک تشکل وجودی دارند بدون اینکه اختیار داشته باشند. قدرت اتحادیه ها امروز تنها در حیطه بررسی پروانه های کسب افراد فعال در آن اتحادیه می باشد که در صورت نداشتن پروانه اقدام به صدور پروانه می کنند. در مقابل اولین جمله ای که صنوف می پرسند این است؛ اتحادیه برای ما چه خدماتی ارائه می دهد که حق عضویت می خواهد؟ و ما پاسخی نداریم.
وی در ادامه تصریح کرد: اتحادیه ها تنها کاری که می توانند در حوزه اختیارات شان انجام دهند صدور پروانه کسب است. جالب است که در این حیطه نیز اساسًا قوانین دست و پا گیری مانند ماده ۱۸۶ قانون مالیات های مستقیم مواجه می شوند.
رئیس اتحادیه کاشیساز و کاشی فروش تهران تصریح کرد: وزارت دارایی به اندازه کافی ابزار در دست دارد که مودی را ملزم به تبعیت نماید، چرا اصناف را به جان افراد می اندازد؟ وظیفه ما قانونمند کردن اعضاست، ابزار سازمان امور مالیاتی برای وصول مالیات نیستیم. موانع این چنین، حتی صدور پروانه کسب را از دست اتحادیه ها خارج می سازد. اتحادیه با تلاش بسیار و صرف مخارج و هزینه های سنگین، سعی در قانونمند کردن افراد می کند این در حالی است که سازمان کاری می کند که از قانون فرار می کنند، باید شرط این قانون در صدورپروانه کسب حذف شود.
وی از مهمترین معضلات اصناف را دستورات صادره از بالا به پایین دانست و گفت: قوانین مربوط به اصناف جای دیگری تصویب می شود. در تدوین قوانین از اتاق های اصناف و اتحادیه ها هیچ خبری نیست؛ فقط ابلاغ می گیرند و باید اجرا کنند. آیا قابل اجراست یا خیر، هیچ بررسی نمی شود. بعلاوه اینکه قوانین باید بر اساس شرایط نوشته شود، زمانی که سازمان امور مالیاتی هیچ شفافیتی ندارد، تنها به گرفتن مالیات بسنده می کند و به عبارتی دست بگیر دارد در حالیکه هیچ خدماتی به اصناف داده نمی شود.
گودرزی بیان کرد: در تمام دنیا در برابر اخذ مالیات، موظف به ارائه خدمات هستند. در ایران مسیر مشخصی را سازمان امور مالیاتی معلوم نمی کند. از سوی دیگر در گذشته که بدون ماده ۱۸۶ پروانه کسب صادر می کردیم چه اشکالی داشت؟ در آن زمان هم سازمان به حق و حقوقش می رسید.
وی در جایگاه اتحادیه ها در هیئت های حل اختلاف نیز بیان داشت: غیر از اینکه پروانه صادر می کنیم در هیئت های حل اختلاف اتحادیه ها به عنوان عضو، چه نقشی می توانند در دفاع از اعضا انجام دهند؟ این کمیسیون دارای سه عضو است که در صورت توافق دو نفر با رای از نفر سوم که نماینده اصناف است کاری بر نمی آید. از اتحادیه پشتیبانی لازم صورت نمی گیرد.
رئیس اتحادیه کاشیساز و کاشی فروش تهران در اهمیت تحقیق و تفحص بیان داشت: هر موضوعی در کشور بدون تحقیق و پژوهش به بن بست می رسد، حال آنکه هر تحقیق و پژوهشی نیازمند هزینه است. اتحادیه ها نمی توانند درآمد داشته باشند، بنابراین هزینه ای هم نمی توانند در خصوص پژوهش انجام دهند. در حالیکه موضوع زیادی برای این امر در دست دارند.
