به گزارش پایگاه خبری کار و نشان دبنا به نقل از اتاق اصناف تهران ، سیدعلی اصغر بهبهانی، رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان کالای کشباف و جوراب تهران گفت: مشکلات هزینه های جانبی بر تولید مانند مالیات بر ارزش افزوده، سود تاجر، حمل و نقل، مخارج مرتبط با ثبت سفارش و . . . همگی موجب شده تولیدکننده نتواند با خیالی آسوده به تولید بپردازند؛ ضمن اینکه تولیدکننده در ایران باید از هزاران مسیر سخت و پر پیچ و خم عبور کند تا بتواند کالای خود را به بازار روانه سازد.
بهبهانی در ادامه تصریح کرد: تلاش برای تامین نخ مورد نیاز از دغدغه هایی است که متاسفانه دایم با صنف همراه است. زمان طولانی به انتظار باز شدن درهای ورود نخ از ازبکستان بودیم که به شکر خدا و تلاش تولیدکنندگان و اقدامات دفتر نساجی وزارت صمت توانستیم از این کشور به مقدار محدود نخ مورد نیاز را تامین کنیم. هزینه های صرف شده در این مسیر حبابی را در قیمت محصول نهایی ایجاد می کند، انتظار برای تایید ثبت سفارش از جمله این معضلات است.
وی ادامه داد: تاجر یک ماه باید منتظر بماند تا ارز مورد نیازش تایید شود. امروزه بر اساس کارشناسی اتحادیه هر یک کیلو نخ با قیمت ۱۸۶ هزار و ۷۰۰ تومان به دست بافنده می رسد که یک سوم این مبلغ با درایت و مدیریت مسئولان می تواند کاملاً حذف شود.
بهبهانی تاکید کرد: این فاصله قیمت، فرصتی را برای تاجر و تولیدکننده خارجی فراهم می کند؛ چرا که دولت می تواند یک سوم از مخارجی که به ما تحمیل می شود و بالغ بر ۶۰ هزار تومان است را تامین کند تا قیمت تولیدات داخلی برابر قیمت کالای خارجی شود.
رئیس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان کالای کشباف و جوراب تهران تصریح کرد: تولیدکنندگان در ایران هر چه می کوشند تا هزینه ها را کاهش دهند متاسفانه با سبقت تولیدکننده خارجی به دلیل ارائه تسهیلات دولت ها به تولیدکنندگان؛ کاری از پیش نمی برند. با این حال با سود بسیار اندک از آنجا که عاشق کارشان می باشند مشغول به کار هستند.
وی با بیان اینکه تا کنون توانسته ایم کالاهایی را به کشورهای افغانستان، روسیه و عراق صادر کنیم افزود: در صورت حمایت از سوی دولت، با وجود پتانسیل نیروی کار زبده و خوب در کشور، توان تسلط بر تمامی بازار منطقه را داریم.
بهبهانی با اشاره به تولید نخ در کشور گفت: میزان تولید داخلی نخ تنها می تواند ۳۰ درصد از نیازمان را تامین کند و ما ناچار هستیم ۷۰ درصد دیگر را از واردات تامین کنیم. دولت باید به تولیدکنندگان ارزش و بها بدهد. ارائه تسهیلات کمترین تقاضا و خواسته از سوی تولیدکننده است. اگر کشوری با رونق اقتصادی بالا می خواهیم باید تولید را قوی کنیم.
